بنگريد اين فتنه را کز نو پديدار آمدست

شاعر : اوحدي مراغه اي

خلق شهري از دل و جانش خريدار آمدستبنگريد اين فتنه را کز نو پديدار آمدست
زان سبب سيب زنخدانش به از پار آمدستباغ رويش را ز چاه غبغبست امسال آب
يک به يک در حلقه‌ي آن زلف چون مار آمدستنقد هر خوبي که در گنج ملاحت جمع بود
پيشکش کرديم و اندر پيش او خوار آمدستبارها جان عزيز خويش را در پاي او
گر چه بر طبع حسودان نيک دشوار آمدستبوسه‌اي زان لعل بربوديم و آسان گشت کار
خون دل خورديم تا امروز در کار آمدستگر به کار ما نظر کرد او چه باشد؟ سالها
اوحدي را کز کلاه خسروي عار آمدستبنده‌ي آن زلف سر بر دوش کرد از دوش باز